Etykieta energetyczna

Etykieta energetyczna wprowadza w całej Unii Europejskiej jednolity system oznakowania efektywności energetycznej urządzeń zużywających energię elektryczną. 

Etykieta efektywności energetycznej dla urządzeń gospodarstwa domowego, takich jak suszarki, pralki, lodówki, została wprowadzona w Unii Europejskiej w latach 90. XX wieku. Skala barw obejmowała klasy od A (niskie zużycie energii) do G (pożeracze energii). Było to duże ułatwienie dla konsumentów, gdyż porównując zużycia energii przez urządzenia, mogli oszczędzać energię w domu. Etykieta okazała się sukcesem. Wyniki badań rynku wykazały, że od roku 2005 do 2010 zużycie energii przez urządzenia gospodarstwa domowego spadło średnio o 9 proc. Powodem jest również działalność producentów, którzy dostarczają na rynek niemal wszystkie urządzenia klasy energetycznej co najmniej A.

 

Od A do A +++

Efektywność energetyczna sprzętu była coraz lepsza. Klasa A przestała więc spełniać swoją rolę i nie mogła zapewnić porównywalności sprzętu w swojej klasie. W 2004 r. etykieta energetyczna została rozszerzona o dodatkowe klasy: A+ i A++. Po raz kolejny dokonano zmian w 2011 r., dokładając klasę A+++ dla najbardziej energooszczędnych urządzeń.

Jednak etykieta energetyczna to nie tylko informacje na temat wielkości średniego rocznego zużycia energii. Konsumenci mogą również otrzymać informacje dotyczące poziomu hałasu, zużycia wody dla pralek i zmywarek, pojemności zamrażarki czy wielkości załadunku dla pralek.

 

Sprzęt gospodarstwa domowego z etykietą energetyczną


Urządzenia, które z mocy prawa muszą być opatrzone etykietą energetyczną:

  • Lodówki i zamrażarki
  • Pralki i suszarki
  • Suszarki
  • Zmywarki
  • Piekarniki elektryczne
  • Telewizory
  • Klimatyzatory
  • Lampy do użytku domowego
  • Szafki do przechowywania win
  • Odkurzacze.

Już niebawem będą też dostępne etykiety dla kotłów i urządzeń grzewczych.