Dlaczego Europa potrzebuje ambitnych celów w zakresie oszczędności energii?

Obecnie trwają dyskusje dotyczące pakietu klimatyczno-energetycznego na rok 2030. To następna generacja europejskich zobowiązań kontynuujących cele na rok 2020, czyli: zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o 20% w odniesieniu do roku 1990, 20% udział energii ze źródeł odnawialnych w bilansie energetycznym oraz poprawa efektywności energetycznej o 20%.

Istnieje bezpośredni związek między naszym zużyciem energii i emisją gazów cieplarnianych – im więcej paliw kopalnych i energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł nieodnawialnych zużywamy, tym większa jest emisja gazów cieplarnianych. Istnieje także powiązanie między naszym zużyciem energii, a produkcją energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Im mniej energii zużywamy, tym większy staje się udział energii ze źródeł odnawialnych w ogólnym bilansie energetycznym. Poza tym, istnieje też ważny czynnik ekonomiczny, gdyż wielkość naszego zużycia energii wpływa na nasze rachunki za energię oraz na zależność od importu paliw spoza Europy. Mniejsze zużycie oznacza większe oszczędności na rachunkach, a także wpływa pozytywnie na bilans handlowy. Obecnie koszt importu energii kosztuje Europę 1 mld euro dziennie i jest on główną przyczyną deficytu w bilansie handlowym większości krajów europejskich.

Ponadto, niedawno opublikowane dokumenty unijne dowodzą, że nasza gospodarka i tworzenie nowych miejsc pracy, będą korzystać ze spełnienia celów spodziewanych oszczędności energii – im są one wyższe, tym bardziej pozytywne skutki przynoszą. Przykładowo, wypełnienie celu 40% oszczędności energii pierwotnej przyniesie następujące korzyści w porównaniu do braku działania:

  • Zatrudnienie: + 2,3% (+ 1,6%, jeśli cel ustalono na 28%),
  • Zależność od energii: - 33% importu gazu (tylko - 16%, jeśli cel ustalono na 28%),
  • PKB: + 2% (tylko + 0,7%, jeśli cel ustalono na 28%).